viernes, 4 de agosto de 2017

Cando o ‘tigre’ campaba por Galicia

---------- Mensaje reenviado ----------
De: "Jaime Veiga" <coellodemonte@gmail.com>
Fecha: 4/8/2017 12:24
Asunto: Cando o 'tigre' campaba por Galicia
Para: "coellodemonte1.publi" <coellodemonte1.publicar@blogger.com>
Cc:

Unha investigación revela que o lince boreal, un xigante o dobre de grande que o ibérico, habitou Galicia ata datas recentes.

Mencións ao 'lobo cerval' hai moitas na historia de Galicia. A máis antiga está datada en 1760, cando se describe a súa presenza en Verín. Pero, en 1863, o prestixioso naturalista Víctor López Seoane atópao distribuído pola provincia de Pontevedra, con anotacións en Lalín e nos montes entre Pontevedra e Vigo. Hai mencións de estudiosos tanto na serra do Courel como en Vilalba. E, desde logo, abundan as citas na veciña serra do Xurés.

Así que este enorme depredador campaba polos montes galegos ata data recente. Do lince ibérico, sempre se dixo que non chegou a asentarse por completo en Galicia porque a súa presenza estaba moi ligada ao coello. E que, ata as terras de León e de Castela atopaba mellor subministración da súa principal presa. Agora, a confirmación de que había lince boreal cambia as cousas. Trátase dun depredador o dobre de grande e cun catálogo de presas moito máis amplo.

Para leer a noticia completa

http://www.gciencia.com/historias-gc/cando-o-tigre-campaba-por-galicia/


Cando o ‘tigre’ campaba por Galicia

Unha investigación revela que o lince boreal, un xigante o dobre de grande que o ibérico, habitou Galicia ata datas recentes.

Mencións ao 'lobo cerval' hai moitas na historia de Galicia. A máis antiga está datada en 1760, cando se describe a súa presenza en Verín. Pero, en 1863, o prestixioso naturalista Víctor López Seoane atópao distribuído pola provincia de Pontevedra, con anotacións en Lalín e nos montes entre Pontevedra e Vigo. Hai mencións de estudiosos tanto na serra do Courel como en Vilalba. E, desde logo, abundan as citas na veciña serra do Xurés.

Así que este enorme depredador campaba polos montes galegos ata data recente. Do lince ibérico, sempre se dixo que non chegou a asentarse por completo en Galicia porque a súa presenza estaba moi ligada ao coello. E que, ata as terras de León e de Castela atopaba mellor subministración da súa principal presa. Agora, a confirmación de que había lince boreal cambia as cousas. Trátase dun depredador o dobre de grande e cun catálogo de presas moito máis amplo.

Para leer a noticia completa

http://www.gciencia.com/historias-gc/cando-o-tigre-campaba-por-galicia/


jueves, 8 de junio de 2017

Virus de la hepatitis E en conejos salvajes y liebres europeas en Alemania


Virus de la hepatitis E en conejos salvajes y liebres europeas en Alemania

Autores

  • ,K. Schwaiger,A. Viña-Rodríguez,D. Höper,M. Gareis,M. Eiden

  • Publicado por primera vez: 
  • DOI: 10.1111 / zph.12355 
  • Citado por (CrossRef): 0 artículos

Resumen

Recientemente, se observó un cambio de la hepatitis E de ser una enfermedad típica de los viajes asociada a una zoonosis autóctona en Alemania. Un número creciente de infecciones autóctonas con el virus de la hepatitis E (VHE) han sido reconocidas en los países desarrollados. La carne de venado de jabalí ya es conocido por ser una fuente potencial de infección, si no se preparan adecuadamente por el consumidor. En Alemania, ciertos animales salvajes son conocidos por ser un depósito para HEV. Sin embargo, la información actual no se encuentra sobre liebres europeas marrones ( Lepus europaeus ) y conejos silvestres ( Oryctolagus cuniculus ). Por lo tanto, un total de 833 animales de caza-cosechado (liebres europeas n  = 669; conejos silvestres n  = 164) se ensayaron para determinar la aparición de anticuerpos HEV ARN y HEV. Para ello, se tomaron muestras de hígado y la sangre después de las cacerías en seis estados federales alemanes. Anticuerpos del VHE fueron encontrados por ELISA en 2,2% (624/14) de liebres marrones europeos, pero no el ARN de HEV fue detectable por anidado en tiempo real RT-PCR. En contraste, se observó una seroprevalencia de 37,3% (126/47) para los conejos salvajes, y 17,1% (164/28) de las muestras fueron ARN HEV positivo. Análisis genómico reveló que estas secuencias parciales agrupados dentro de la clade conejo de HEV-3 genotipo. Además, una secuencia de conejo segregada en 3g subtipo de HEV-3. Se detectaron seroprevalencias más altos para las liebres y conejos en los estados federales de Baviera y de Schleswig-Holstein, respectivamente. La comparación de las áreas urbanas, rurales e insulares, la más alta seroprevalencia fue mostrado para conejos silvestres en las zonas rurales y para liebres europeas sobre la isla de Fehmarn norte. Este estudio proporciona evidencia de que liebres y conejos salvajes europeos de Alemania pueden ser infectados con HEV. Los diferentes prevalencias indican que los conejos silvestres son un reservorio potencial de VHE en Alemania, mientras que liebres europeas parecen ser sólo de menor importancia para la epidemiología del VHE.


PALABRAS CLAVE:

la liebre parda europea; Alemania; virus de la hepatitis E; conejo silvestre; zoonosis

PMID:
 
28371421
 
DOI:
 
10.1111 / zph.12355